Kraj Poezją zwany

Gdzie anioł z diabłem pospołu

Przy jednym zasiadają stole

Gdzie smoki wielkie potężne

Złotych skarbów strzegą w grocie

Gdzie władzę najwyższą sprawuję

Królowa piękna Miłość się zowie

A przy jej boku młodzian królewicz

Którego imieniem Przyjaźń

Gdzie zło z dobrem miast walczyć

Rękę na zgodę podają

Przy śmiechu i śpiewach radosnych

Za zdrowie swoje pijają

Tam ramię w ramię walczą

Braterstwo Wrogość i Zdrada

By swą magiczną mocą

Pokonać tych co ograniczają

Myśl lotną i słowa piękne

którymi artysta ich płodzi

A kraj ten w którym te dziwy

Tak często się zwykle zdarzają

Bywa Poezją zwany albo

Po prostu literaturą

Najcięższe wojsko wystawi

W walce ze złem tego świata

Z tymi co słowa piękne skreślają

I myśl lotną w więzy wtłaczają

Bo umysł ciemny nie pojmie

Przesłania wiersza ukrytego.