KRAKÓW 2026

Tragedia łączy ludzi

Lecz emocji nie studzi

W szoku, smutku i gniewie

Lecz lud o tym nie wie

Że jest ktoś kto zyskuje

Wszystko monitoruje

Korzysta na cierpieniu

Ukrywając się w cieniu

Bez wstydu i żenady

Podsycają swady

Sprzedają reklamy

Wciąż te same chłamy

Politycy podchwytują

Okazję do riposty

Ci najwyżsi prymują

Pisząc głupie posty

Zaś medialne barony

Zacierają już ręce

Losowi w podzięce

Liczą zera mamony

Zaraz przed relacją

Z miejsca strasznej zbrodni

Zysków rynkową racją

Kierują się wyrodni

Piwa, cole, syropy

Leją się z ekranów

Zaraz po nich krew

Według finansu planów

Straszny ten dysonans

Tragedii, okrucieństwa

W tych okropnych czasach

Zaniku człowieczeństwa

Prozę codzienności

Bytu przyziemności

Zestawiać z wiecznością

Ofiary świętością

Na to się godzimy

Cicho im przyzwalamy

Czego się boimy?

To my władzę mamy!

Precz z lepkimi łapskami

Od świętości ofiary

Wasze chciwe zamiary

Doczekają się kary!

Natychmiast reklam zakaz!

Wszystkim bez wyjątku!

Podatkowy zaś nakaz

Zysku z tragedii wątku!