Królewska śnieżynka cz.2

Królowa śnieżynek i ludzki król spojrzeli sobie głęboko w oczy, i w jednej chwili oboje zrozumieli, że są sobie przeznaczeni. Arianna była pierwszą śnieżynką, która poczuła coś więcej, niż inne mogły poczuć. Poczuła miłość, miłość do człowieka, miłość odwzajemnioną. Król widział, że to nie jest zwyczajny człowiek, zapytał ją, kim jest i skąd pochodzi. Królowa bez wahania opowiedziała mu wszystko o swoim królestwie, poddanych i życiu śnieżynek. Król nie chciał wierzyć własnym uszom, ale przecież żywy dowód miał przed oczami. Patrzył, słuchał, i z każdą minutą coraz bardziej zakochiwła się w pięknej królowej. Ona jednak wiedziała, że nie zawsze będą mogli być razem. Zimą królowa była bezpieczna wszędzie, ale gdy nadejdzie wiosna będzie musiała odejść do krainy wiecznego śniegu. Na zimę jednak zdecydowała się zamieszkać w zamku ukochanego, gdzie już wkrótce wzięli ślub, i żyli razem szczęśliwie, lecz krótko. Tuż przed nadejściem wiosny królowa urodziła zdrowe, urocze dziecko, dziewczynkę, dziecko dwóch tak różnych, ale tak podobnych ras: ludzi i śniegu.