królowa śniegu...

szła drogą zasypaną śniegiem

wiatr owiewał jej biało twarz.

zamroziła mnie swym zimnym wzrokiem

i to serce ,które chciałem jej dać...

była zimna jak królowa śniegu

i niedostępna jak biegun północny

chciałem ...lecz zamarłem w biegu

i nie szukałem już znikąd pomocy

stałem sztywno jak zimna skała

a ona trwała ciągle niezmiennie

i słyszałem jak głośno się śmiała

i pomyślałem....serce mi pęknie

odszedłem gdy lody puściły

by serce me stało się znowu gorące,

moje uczucia się do niej zmieniły,

gdy ujrzałem nowe słońce............

11.12.1987r. Nowa Wieś