Kropelka

Cichutko o parapet stuka deszczu kropelka.

Dla nas to zwykły jest deszcz a dla niej przygoda wielka.

Bo na świecie nie ma ona stałego miejsca.

Raz spadnie tam do lasu deszczowego by przez chwilę być z bliskimi.

To święto jej wiatr przerywa i do nieba spowrotem sprowadza.

I wyrzuca na zimną pustynie i w lód przemienia.

A gdy wreszcie spada i sen nam umila to nikt jej nie docenia.

Ale nie smuć się kropelko świat jest wbrew pozorom malutki.

I pewnie jest gdzieś ktoś kogo dręczą te same smutki.

Bo wiem że choć jesteś z wody toś zdolna do czucia.

I żywisz w sercu swym tak jak my uczucia.