Kruche życie

Kruche jak szkiełko bywa życie,

chwile ulotne są jak ten puch.

Los splata dni tak wątłą nicią,

że ręka boska musi iść w ruch.

Nie wiemy co i gdzie nas czeka,

gdy krok za krokiem pędzimy w przód.

Człowiek nie widzi dziś człowieka,

wzajemna miłość znów sprawia trud.

Wciąż chcemy więcej, wciąż mało nam,

nie doceniamy tych zwykłych dni.

Po drugiej stronie, tak, właśnie tam,

równi będziemy, on, ja i ty.