Krynickie wspomnienia

Czas mijał na spacerach i wycieczkach,

w „Prezydencie” na %, tańcach i śmiechu,

na deptaku, w parku, bez pośpiechu —

tak zwyczajnie, a tak razem.

Spotkania na korytarzu przy czajniku,

krótkie „na chwilę” zamieniały się w rozmowy,

pogaduszki do późna,

jakbyśmy znali się od lat.

Dziś zostaje to, co najważniejsze:

wspólnie spędzony czas,

ciepłe słowa i wspomnienie Krynicy,

do którego chce się wracać.