Kto rozdaje karty?(z Dedykacją)

,,Do wszystkich, którzy nie zdążyli lub nie mieli siły się pożegnać…"

 

Czas płynie, czas ucieka…

Jest jak rzeka,

która daje nam złudzenie

nieskończonego źródła życia…

 

I choć z tyłu głowy jest myśl,

która otrzeźwia nas,

że życie jest kruche

i aż żal marnować czas…

 

Lecz jak to bywa w naturze wszelkiej,

to, co jest, zawsze jest mało warte…

Ale gdy nagle zniknie na zawsze,

wtedy żałość ściska serce,

bo wtedy jest już za późno

na jakąkolwiek marną pociechę.

 

Można krzyczeć, płakać,

a i tak na niewiele nam się to zda…

Bo nie da się odwrócić parszywych kolei losu,

który gra z nami w ruletkę:

kogo pierwszego zabierze?

Średnia ocena: 1.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Marabut godzinę temu

    W drugiej zwrotce „które otrzeźwia nas” brzmi nienaturalnie. „Które nas otrzeźwia” brzmiałoby swobodniej. Mam wrażenie, że naginasz tu szyk zdania do rymu. Spróbuj tego unikać.
    A jakby spróbować np. tak

    Myśl się rodzi w głowie
    Która mnie otrzeźwia
    Kruchość życia w czasie
    Ulotności bezmiar

    Warto pamiętać o rymach asonansowych. Wzbogacają warsztat i dają więcej swobody w doborze słów.
    Przeczytaj wiersz kilka razy na głos. Wtedy poczujesz rytm i łatwiej wychwycisz miejsca, w których się chwieje.

    Pozdro!

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania