Któż, jeśli nie my ...
Po tych, co sercem Polskę kochali,
i za jej wolność polegli w bojach,
do nieba wznosząc z orłem sztandary,
któż po nich wieczną pamięć zachowa?
Po tych, co z woli czynem wyrosłym,
swobodę w wianie wnieśli potomnym,
biało – czerwone wznosząc proporce,
któż o nich kiedyś z wdzięcznością wspomni?
Po tych, co w mrocznych kazamat celach,
na ścianach ryli nadziei słowa,
do bezimiennych grobów wrzuceni,
kto znów przywróci wasze imiona?
Po tych, co w śniegach gdzieś na wygnaniu,
życie wśród wiecznej wiedli zmarzliny,
zmarli w kajdanach, z dala od kraju,
kto nad grobami czoło pochyli?
Któż, jeśli nie my, o was przypomni,
świadectwo prawdy światu przekaże?
O czułych strunach trudnej historii,
przed panteonem spełnionych marzeń.
Komentarze (2)
No widzisz, możesz rymu wszystkie kotki portalowe uczyć, ale nie chwalić za nic, bo to krzywda - zapamiętaj!
Nie podoba mi się wiersz, gdybyś napisał to skromnie i prosto, bez naleciałości wiekowych, byłabym za, bo tematyka mi bliska. Kto nie zna historii swojego kraju, niewiele jest warty.
Dziękuję za niepodobanie, pozdrawiam serdecznie.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania