Ku pamięci...

Zakwitną kwiaty, zapłoną znicze

zostawiając po sobie ślad,

trochę miejsca w rozmarzonych oczach.

 

W głębokiej ludzkiej ciszy i zadumie

dzisiaj zapachem płonących świec,

otulają pamięć naszych myśli.

 

Na twarzach obeschły już łzy

lecząc rany serca i duszy,

zostawiając modlitwę i pamięć.

 

Pamiętajmy o łzach w ukryciu wylanych

zapalając znicz płomieniem,

kiedy nasz czas nastanie , wyjdziemy im na spotkanie.

Średnia ocena: 2.8  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (8)

  • Morus 3 miesiące temu
    Piękny wiersz, nostalgiczny, nawiązujący do zbliżającego się święta. Nie wiem czemu został tak niesprawiedliwie przez kogoś potraktowany niską oceną bez żadnego uzasadnienia. Nieco podwyższyłem mu średnią i dałem pięć.
  • Jamazur69 3 miesiące temu
    Dziękuję, po prostu tą są prostackie zaczepki bez ogłady osobistej. Muszą coś pisać bo są ciency. Pozdrawiam
  • Puchacz 3 miesiące temu
    Bo epatuje tanią ckliwością i zjechanymi środkami poetyckimi.
  • Jamazur69 3 miesiące temu
    Tani i zjechany jesteś ty matole
  • Florian Konrad 3 miesiące temu
    za Przedmówcą. Kupa. Zniczy. Wypalonych.
  • Jamazur69 3 miesiące temu
    Przed tobą jeszcze kupa do wypalenia
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    Nastanie/spotkanie, powtórzenia... Średnie to w sumie. Nic odkrywczego, nic, czego wcześniej już nie napisano
  • piliery 3 miesiące temu
    Słuszny wiersz ale niestety bardzo schematyczny, do bólu powielający oczytane i osłyszane zwroty.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania