Kujonka?
Milczę, gdy mnie zaczepiają i zaciskam zęby, gdy mnie wyzywają.
Nie reaguję na papierowe kulki i samolociki lecące w moją stronę.
Udaję obojętną, gdy inni szepczą coś do siebie w grupkach.
Staram się nie słyszeć śmiechu, gdy znów dostaję dobrą ocenę czy nie wyjdzie mi ćwiczenie na wf-ie.
Staram się nie widzieć pogardliwych spojrzeń skierowanych na mnie, bo
,, grubas nie poszedł na dyskotekę", ,, bo grubas nie pali i nie pije", ,, bo grubas jest kujonką".
Milczę. Nie reaguję. Udaję. Nie słyszę. Nie czuję.
A w domu płaczę, bo ojciec pijany.
Bo rodzeństwo smutne.
Bo mama bezsilna.
Bo dziadek, który nam pomagał, umarł na raka.
Bo sama jestem bardzo chora i muszę jeździć po lekarzach.
Bo szkoła to moja jedyna szansa na lepszą przyszłość.
Witam w moim świecie. Świecie kujona, grubasa, dziwaka, śmiecia.
Komentarze (1)
Nie podoba mi się. Forma "niby kartka z pamiętnika" aka. "smutna historia".. To jeden z tych tekstów, w których autor przedstawia siebie jako biedną istotę wobec całego zła świata - szykany w szkole, łzy, w domu źle. Generalnie chodzi mi o to, że całość jest przedstawiona bardzo sztucznie. Nie starasz się pokazać własnych/postaci emocji prawdziwe - nie mówisz, że dołuje cię to i to, bo skupiasz się na pokazywaniu wszystkiego przez pryzmat tego co się dzieje wokoło, a nie samą siebie. 2/5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania