Kult Bram Edenu

(Opowiadanie wchodzi w skład Bordo Literary Universe i jego zarazem inspirowane moim dzisiejszym snem, który z kolei inspirowany jest grą Far Cry 5)

Pomiędzy jednym ciosem od edeniarza a drugim miałem flashbacki.

Daria: Nie musiałeś kraść tego samochodu. Ona na pewno pozwoliłaby ci nim pojeździć.

Ja: Tak myślisz?

Daria: Na pewno. Przecież jest bardzo miła.

Kopniecie w brzuch przywróciło mnie do rzeczywistości. Upadłem na ziemię, a inni wyznawcy Josepha Seeda zaczęli wiwatować. Mocarny sekciarz, z którym walczyłem, pochylił się i zaczął mi wiązać ręce za plecami. Daria na to wszystko patrzyła. Po chwili edeniarze wyszli na zewnątrz, gdzie mieli swoje ognisko, a ja miałem do nich dołączyć. Jednak wyznawca związał mnie tak, że po jednym szarpnięciu sznur odpadł. Wyszedłem na zewnątrz.

Jeden z kultystów: Hej! On nie jest związany!

Po chwili brodaty sekciarz zaczął mnie gonić, ja uciekałem przez pole pełne bel siana. Byłem dość szybki, więc ten pozostawał w tyle. Odwróciłem się i pokazałem mu środkowy palec. Po chwili z naprzeciwka przybiegł kolejny i już miał mnie powalić na ziemię, lecz to ja wepchnąłem go w belę siana. Gdy ten wstał i otrzepał się, ja byłem już daleko.

Kilka godzin później do tych samych edeniarzy przemawiał sam Ojciec.

Joseph Seed: Bracia! Grzesznik zna nasze sekrety! Nie pozwólcie, by opuścił hrabstwo żywy! Schwytajcie go!

Edeniarze: Taaak! Śmierć grzesznikowi! Chwała Bramom Edenu!