kurpie zasypane słońcem zasypane śniegiem

w pierwszej odsłonie

na stole pośrodku pokoju

talerz papierówek

pachnących dzieciństwem

słońce przez dęby i lipy

tańczy na ścianach debussego

z cieniami liści

w innej

na stole przysuniętym do pieca

suszące się podgrzybki

melodie chmur

kadencje wiatrów

w pieśniach straussa

tańczą zakurzone firanki

skrzypią belki dachu

przecieka w sieni

w ostatniej

obrazy zasłonięte

falami ciepła

dymem z komina

na bieli śniegów

uciekających za horyzont

przysłaniającym igły gwiazd

na zamarzniętym niebie

cisza wielka