Kurz i liście

jesień nie pyta o zgodę oszronionej głowy

strąca złoto z czerwienią w czarny odmęt pola

nie krzyczy

zabiera tylko ścianom kolejne warstwy światła

jakby gasiła w pokojach zbyt długie rozmowy

już cicho

komu jesteś potrzebny pytając o przyszłość

o czym chcesz pamiętać wstawiając gałęzie do wazonu

pustniejesz

stoisz w oknie i patrzysz jak świat powoli bez buntu

oddaje swoje kolory w zamian za święty spokój

(kigji obiecany, jesienny)