Kwiat pustyni

***

Jak kwiat pustyni

Jedyny w swoim rodzaju

Pośród miliarda ziaren piasku

Nie pasujący do tej głuszy

A czyniący ją tylko piękniejszą.

Czego mu trzeba?

Odpowiedniego nawodnienia?

Przesadzenia z chłodnego cienia?

Opieki i pielęgnacji?

Wystarczyłby jeden znak.

Nie musi zrzucać płatków

Nie musi się niszczyć

Jeśli nawet czuje, że usycha

Czy to deszcz, czy dobra dusza

Uraczy go w końcu kilkoma kroplami wody.

Choć wokół jest sam piach

Gdzieniegdzie tylko widać głazy

W końcu przyjdzie ta chwila

Gdy roślinność zacznie rodzić się na nowo

Dlatego teraz, kwiatuszku, nie umieraj.

***