Poprzednie części: Labirynt
Labirynt
Nie wiem co mówią myśli
Których już nie słyszę
Gdy gubię się w sobie
Szukając tysiąca odpowiedzi.
Błądzę w labiryncie
Istniejącym tylko w mojej głowie
Stworzonym przeze mnie samego
Jako moje wiecznie więzienie.
Chcę unieść się ku niebu
By opuścić te przeklęte mury
Wypełnione milionem krzyków
Samotnego człowieka.
Komentarze (9)
Piękne :)
5 i zapraszam do mnie :D
Tak, piękny wiersz, 5 :)
Jakiś nieczuły anonim dał jeden :(
the_endrju to pewnie tak abym nie myślał ze jestem dobry
Druga strofa jest świetna. ;) Podmiot liryczny zagubiony w swoich myślach, błądzący w poszukiwaniu wyjścia z beznadziejnej sytuacji... :) 5
Tak wiersz przepiękny. Ale chyba nikt nie uciekł z labiryntu myśli.
5
Dobre :) Nawet bardzo :) Zapraszam do siebie, bo na mnie nałożyli embargo jakieś i nikt nie komentuje :P
Boję się czytać twoje wiersze bo mi wtedy ego maleje
Dobry wiersz; Podoba mi się 5:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania