Łąka

Łąka, łąka a na łące skaczą wesołe zające.

Łąka, łaka, a na łące cielą się krowy muczące.

Łąka, łąka, a na łące gryzonie podjadające ziarno spadające.

Łąka, łąka, a na łące mrówki mrowisko dzielnie wznoszące.

Łąka, łąka, a na łące kwitną kwiaty wszelako pachnące.

Łąka, łąka, a na łące ślimak obserwuje zachodzące słońce.

Łąka, łąka, a nad łąką pszczoły wytrwale miód zbierające.

Łąka, łąka, a nad łąką ptaki beztrosko szybujące.

Łąka, łąka, a pod łąką krety drążą tunele dech w piersiach zapierające.

Łąka, łąka, a na tą łąkę ja z góry patrzę i dewaguje: "Jak osiągnąć tyle spokoju i porządku w świecie, w którym chaos życie rójnuje?"

Ponoć by odpowiedzieć na to pytanie czasu mi nie brakuje, lecz nie wiem czy rozum do tego czasu nie skapituluje.