L'appel du vide

Stawiam kres umieraniu w sobie

Stawiając na zew, nie na zdrowie.

Z przyzwyczajenia już odgryzam sobie skórę,

By z ciekawości spojrzeć w powstałą dziurę.

 

Czy jestem w środku?

Mój umyśle, ciała mojego wyrodku,

Czy jestem pod sobą, czy może z boku?

Apotemnofilia całego mroku.

 

To chyba nie l'appel du vide,

Żółta linia na peronie - pustki kwit,

Gdyż najbardziej mnie uwiera w mojej niewierze,

Iż nigdy nie zdołam jej zmieścić na papierze.

Średnia ocena: 2.7  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Sokrates 2 miesiące temu
    Tekst trudny w odbiorze
  • Szpilka 2 miesiące temu
    Niemal same rymy rzeczownikowe, brak warsztatu w oczy gryzie, treść się trochę broni.

    https://contentwriter.pl/rymy-w-jezyku-polskim/

    Rymowanie wymaga dobrej znajomości budowy słowa. Ogromne znaczenie ma miejsce akcentu w danym wyrazie – to od niego zależy niekiedy, z jakiego rodzaju rymu można skorzystać.

    https://tantis.pl/blog/sredniowka-w-poezji-odkryj-jej-wplyw-na-rytm-wiersza/?srsltid=AfmBOoqEF_hF9U8Z1NbMM6Utit3S6sKi7N-bRvL-Ximlh4kqeHeYBkSz

    Średniówka, kluczowy element w poezji, dzieli wers na symetryczne części, wpływając na jego rytm i intonację. Zastosowanie tego zabiegu literackiego pozwala poetom kontrolować tempo i dynamikę utworu, nadając mu unikalny charakter.
  • DiPa 2 miesiące temu
    Dziękuje za rady. Przestudiuje sobie to.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania