Las samotników
ecce homo
w swej głuszy myśli
otwarte serce
na cudze wrota
w bujnej gęstwinie
niesie się echem
przebrzmiały dawno
dźwięk zapomnienia
leśne poszycie
wchłania wspomnienia
zaklęte wewnątrz
upadłej duszy
usłysz wołanie
może i ciebie
kiedyś takowa
samotnia muśnie
J. T.
Komentarze (4)
Jordan Tomczyk↔Tak. I to może musnąć, w najmniej oczekiwanej chwili. Zaskoczyć. Reguł nie ma.
Tekst brzmi jak sentencja, wyryta w kamieniu. co proponuje zastanowienie.
Może odnaleziona w "w leśnej głuszy"→Takie moje skojarzenie↔Pozdrawiam🙂
Bardzo ładne i trafne skojarzenie 🙂 tak, każdy człowiek w swoim życiu doświadcza przytłaczającej samotności. Czasem chwilowej, czasem długotrwałej... Dobrze jest wówczas mieć przy sobie bliskich i pozostawać otwartym na chęć pomocy oraz miłość z ich strony.
Również pozdrawiam 😊
Jordan Tomczyk🙂
Jordan, popłynąłeś - 'piórem Nietzschego - na zmianę z pędzlem Caravaggia 😉
Pięknie w tym Twoim lesie samotników.
Pozdrawiam.
Dziękuję 😊 czasem każdy potrzebuje pobyć w takim lesie, gorzej gdy dzieje się to przymusowo i nie wiadomo jak z niego wyjść.
Również pozdrawiam 🙂
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania