latawce

trzymaj mocno

w słabości dłoni choć o pamięć zaczep

głęboko

bo potem jęki i płacze

sznureczkiem trzymaj perspektywę

goręcej im krótszy

przynagla

wieczory trzymaj na dłuższym

wiatrem z południa ciepło kreślone

zwiewnie przyniosą

kroki

stawiane boso

trzeźwiej popatrzysz

północnym chłodem gdy

powieje

mimochodem

latawce…

jak sowy na drzewach

rosną po to by sznureczkiem prowadzić

gdy nocą niepewnie

piechotą