Lavanila

Teraz. Magdalenka i cierpki smak

taniej czarnej; poranek w oknach

odbija anonimowych przeżuwaczy.

Wczoraj - zwędrowało z nas, odeszło

w świt otrzepany z onirycznych narośli:

spod wykuszy wydumanych w ciemności,

ze światła gazowych latarni, z fasad

gotyckich, pinakli i zapachu cynamonu.

A pani młode dłonie nasuwały pończochę

na nogę manekina. Pani pierwsza skinęła

głową, subtelnie poprawiła czarny kosmyk,

dyskretnie spojrzała na zegarek.

Pani nazwała bugenwille

przy naszym stoliczku.

Zostawiłaś, pani, niemożliwy powidok

w witrynie sklepowej. I może jeszcze

posmak po taniej, po czarnej.