Lawendowa noc

Pachnie lawendą i cichym pragnieniem,


zmierzch się rozlewa szeptem po błękicie,

ujmuje dreszczem, słodkim upojeniem


grając na zmysłach w nocy aksamicie.

Księżyc się zniża na krawędzi nieba,


dotykasz dłonią, jakbyś tulił serce.


W tym geście wszystko – nic więcej nie trzeba,

miłości ogień maluje rumieńce.

Wiatr niesie powiew intymnej czułości,


a gwiazdy tańczą ponad nami blado,


jakby czuwały nad chwilą miłości…

W twoich ramionach nie czuję się nago.


Jest tylko teraz – czułość i milczenie,


noc lawendowa – szept i ukojenie.