Uwaga, utwór może zawierać treści przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich!
LBnP -1 - Wiersze są wszędzie
Na drodze szybkiego ruchu, gdzie leżą różowe mini-góry,
porzucone przez kobietę — zmieniające tylko położenie.
Widzę też parę, mimo że szron dookoła mnie, obok tabliczki
nie przeszkadza jej harmider, lecz unoszący się zapach,
który zaczyna powoli odkrywać zapis — nie wolno tu kucać.
Nos nie oszukuje, gdy drogi są udrożnione — od razu wysłał
komunikat do przeszłości, że każdy zaczynał od pieluchy.
Na widok odparzeń zmieszały się fronty, kiedy siedziałem na trawie.
Przypomniałem sobie, że rękawiczki z tetry chronią dobrze skórę.
Te nieprzyjemne perfumy — rodem z naturalnych fiolek — trzeba będzie
zniwelować winem zza pazuchy, które wyciągnąłem. Wziąłem dużego łyka,
pusząc policzki — zawartość nasączyła czerwony dywanik — wróciło krążenie.
Z tego wszystkiego wstałem, by resztę rozlać wokół skrzyżowanych nóg.
— Krzyknąłem: no kuźwa! Wróciło czucie do pisania.
Ponownie usiadłem, inhalując się stężeniem, które dobrze wkomponowywało się
w myśli mojego metra — pędzącego tak szybko, że nie sposób wyłapać wszystkich
ulatujących z wagonów obrazów, budujących refleksje z wewnętrznego getta.
W moim świecie to ściany pomalowane barankiem — niekiedy pożółkłe —,
reprezentujące odrestaurowaną rozetę.
Potrzebują też otwartej przestrzeni, dzięki której wiem, że wiersze są wszędzie.
(...)
— Łóż, kurwa!
— Zapomniałem o rosole, który został na otwartym gazie.
Pięć minut później.
— Jestem już u siebie, słuchajcie.
— Robię właśnie przeciąg po wyparowanej zupie.
Zapomniałem o staniku, który pożyczyłem z mojego teatru.
_________________________________________________________________________
https://www.youtube.com/watch?v=eI3kKp62HZ8&list=RDeI3kKp62HZ8&start_radio=1
Komentarze (13)
Proste rzeczy.
Zapach rosołu - dom. Smak raczków czy napis Koukou roukou - mama. Wkręcanie korków w buty piłkarskie - dziadek. Smak czereśni - wakacje na wsi. Zapach placka drożdżowego i ciepłego mleka - babcia.
Dzięki Ci za ten tekst 🙂
Dzięki
Notopech
Stworzyłeś niepowtarzalność.
Pozdrawiam.
Dzięki.
Jednakże nie rozumiem za bardzo zapisu. Poszatkowany i rozbity. Czy to wynik opowijskiego edytora tekstu?
Nie jest to proza, kiedy mamy do czynienia z poszatkowaniem i przerwami między strofami. Raczej będzie mowa o kompilacji prozo-poetycznej.
Dzięki -:)
Ciekawie powiązałeś z kadrami.
Fajne
Kolejny w drodze, by światło dzienne ujrzał. Tym razem! Będzie na wesoło.
podporę dla autorów, którzy uczestniczą obok innych w konkursie -:)
Dzięki.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania