(LBnR- 4) kadr zza zdjęcia
chciała iść w góry
ale górę wzięło przeznaczenie
idzie nobliwie brzegiem wiosny
a za nią odławiacze pereł
głos gubi włosy i sens że jeszcze
coś wewnątrz zakiełkuje
przenośnie - odrośnie
skaleje
szpaler pierwszego rzędu
klonem i balsą obsadzony
dla ról drugiego planu
miejsca zabrakło na zdjęciu
w analogowym ujęciu
idzie
nie stoi
by stać się
uczłowieczonym statystą
Komentarze (39)
ja to na wielkim luzie traktuję, większość pewnie ambicjonalnie :)
frekwencję trochę przynajmniej poprawię :))
dziękuję za przywitanie i podtrzymanie :)
Dzięki za komentarz
Tylko znowu ta wiosna... zawsze coś obiecuje, wymusza jakieś marzenia. I nie wiem już co lepsze... 5
gdybym była scenarzystą własnego życia, w niektórych rolach obsadziłabym siebie na drugim, trzecim planie
Pozdrawiam wekeendowo
lubię białe wiersze i chyba takie tutaj większość preferuje, ale ja dla odmiany, prosty, a nawet infantylny, bo ten temat ciągnę za kokardki we włosach chyba od dzieciństwa
dziękuję za zajrzenie
Wiara we własną wyjątkowość zawsze kończyła się bilansem ujemnym. Zawsze pod kreską. Życie przestało być dobrym dealerem, który pierwszą działkę daje za darmo. Zaciągaliśmy u niego kredyt, by mieć czym płacić za uczucia i wiarę - ale już inną, nie wyjątkową - wiarę, że jakoś to będzie.
Na czym polega bycie "uczłowieczonym statystą"? Myślę, że rezygnacja z pisania scenariuszy jest dobrym pomysłem. Stać z boku i obserwować. Nie poruszyć oddechem nawet źdźbła trawy.
Bardzo się cieszę, że napisałaś ten wiersz i bierzesz udział w konkursie. Twoje wiersze są jak sceniczne reflektory. Oświetlają aktora, my na widowni możemy tylko klaskać.
Pozdrawiam serdecznie Asterio :)
z samych Twoich komentarzy, można już jakiś esej napisać :)
statyści tworzą tło, może to być niemy przechodzień, albo przedmiot, drzewo itd
uczłowieczony statysta, to ktoś , albo coś, komu nadano cech ludzkich, ale nadal jest np. drzewem
(chyba nie obraziłam drzew, bo je kocham :))
dziękuję za wnikliwy komentarz
Spokojnego ale owocnego weekendu
jeżeli każdy człowiek ma jednak przypisane sobie jakieś drzewo, to moje chyba wiąz
rzadziej spotykane
brzozy też kocham
ale jest jedno drzewo, które omijam wielkim łukiem :(
ale Dąb z konkursu polubiłeś :D
nie wiem czy uda Ci odgadnąć, próbuj aż do skutku :p
nie olchy
dasz radę, oblatany jesteś w tych tematach...a jak nie to kiedyś napiszę i dlaczego tak mam :)
nie mam sumienia męczyć
topola
https://www.youtube.com/watch?v=yalM-2ih7RU
u mnie topola niesie za sobą śmierć
mamy, kuzyna i nawet psa
ale to inna historia, do której nie chcę na razie wracać
miłego popołudnia
wyrasta ponad góry
czasem w człowieku
Świetny wiersz!
wierzchołek, to tylko część góry w szczytowej formie...tak kiedyś napisałam
ale Twoje przemyślenia piękniejsze, trarfniejsze
Dziękuję
Pięknego weekendu!
dziękuję, tym bardziej, że dzisiaj mam kiepski dzień w realu
niech chociaż momentami przyciąga :) dzięki
Nieźle, "nobliwie". Jedno słowo potrafi wejść w głowę, i siedzi. I wyjść nie chce.
mam kilka swoich, ulubionych słów.
Dziękuję za komentarz
Czytam Twoje wpisy, ale ostatnio mam poważny problem z internetem, muszę operatora zmienić.
Po kilku próbach wrzucenia wpisu czy komentarzach rezygnuję, bo nie chce sie wczytywać.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania