LBnR 89 - Prośba?

boże

ześlij mi sen wieczny

niezakłócony spokojny jak woda

leniwy i piękny jak raj o którym pisali ludzie

choć nigdy nie mogli dostrzec choćby pyłku z tego świata

 

sen

bo jestem wszystkim przytłoczony

nie wiem już czy sprawiedliwy zostanie wynagrodzony

czy prędzej zginie i nie zostanie ślad

nie wiem czy mogę żyć z dala od sług chciwości

ludzi ślepych automatycznych wyuczonych zachowań

czy mogę nie mówić ich językiem

i odzywać się jedynie w obliczu boga

 

bo innej drogi już nie widzę

choćbym chciał hołdować życiu

stać naprzeciw królestwa tu i teraz

z dumą (ale nie taką, która prowadzi do pychy) dawać świadectwo

innej drogi już nie widzę

jestem słabym człowiekiem

kruchą materią

a sen zwiastun wieczności

gdybyś tylko boże wskazał coś…

coś na tę nędzną przypadłość

rzecz dla człowieka zmęczonego

albo tylko żyjącego w ułudzie że świat go tłamsi…

Następne częściLBnR 91 - Księżycowy kochanek

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (16)

  • Witamy w Bitwie i życzymy powodzenia i dobrej zabawy.?

    Literkowa
  • Maurycy Lesniewski 3 miesiące temu
    Pierwsza strofa bardzo mi się widzi, otwiera mi umysł i niemal siedzę w głowie tego wznoszącego modły.
    Kolejne strofy są bardziej narzekaniem pela, szkoda, że te skargi nie są podane w lżejszy sposób. A może jest tego za dużo? Może warto wybrać jedną rzecz i budować wokoło niej?
    Nie wiem coś można by przyciąć, tak na szybko sądzę, tu i ówdzie.
    Pozdrawiam
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    no, może trochę za dużo tego narzekania xd.
    Dziękuję za komentarz i pozdrawiam
  • kigja 3 miesiące temu
    Bardzo podoba mi sie początek! Później trochę bym wystrzygła.
    Ale pomysł ciekawy!
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    to dobrze. Dzięki za komentarz
  • laura123 3 miesiące temu
    Nie ustrzegłeś się patosu, już pierwszy wers jest tak górnolotny, że nie widać w tym prawdy. To nie są Twoje słowa, to jakieś pozostałości po przeczytanych wierszach, a teraz jest taki wymóg, żeby pisać od siebie, Zwyczajnie, poetycko, i przede wszystkim ''własnymi odczuciami'', przy czym te odczucia należy nazwać tak, żeby innego pióra nie było w tym widać.

    ''boże

    ześlij mi sen wieczny

    niezakłócony spokojny jak woda

    leniwy i piękny jak raj o którym pisali ludzie

    choć nigdy nie mogli dostrzec choćby pyłku z tego świata''

    nie mogli dostrzec pyłu tego świata
    choć pisali
    że raj jest na wyciągnięcie dłoni
    dlatego ześlij mi sen
    spokojny jak woda

    Widzisz różnicę? To samo, a jednak zapis, który pozwolił uniknąć patosu. I jednocześnie mamy raj i wiemy, bez określenia, do kogo skierowane są te słowa.

    Podoba mi się głębia. Jednak zbyt dużo słów ją zagłusza. Warto byłoby nad tym wierszem posiedzieć i zrobić z niego perełkę.
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    No, trochę wyszedłem z formy. Dobrze jednak, że jest jakaś głębia, więc mogę jeszcze nad tym popracować. Dziękuję za komentarz i pozdrawiam również
  • Dekaos Dondi 3 miesiące temu
    Panie Buczyborze↔Czy tekst za długi w tych rozważaniach? Może? Nie wiem. To zależy jak do tego podejść.
    Po drugiej stronie medalu, może być z krótki, bo odpowiedzi zawsze za daleko:)
    Jedynie co bym zmienił, w sensie formy;
    ''bo jestem wszystkim przytłoczony''
    nie wiem, czy nagroda będzie, adekwatnie sprawiedliwa.
    Wdał się przypadkowy rym, co trochę tu nie pasuje.→"przytłoczony"/ "wynagrodzony"
    Pozdrawiam:)↔%
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    o, rym... Faktycznie nie zauważyłem xd. Dzięki za komentarz i pozdrawiam również
  • pasja 3 miesiące temu
    To jest prośba, wolanie i może być emocjonalnie porozrywany sens słów. Jednak na koniec powraca jasna myśl o zmęczeniu życiem i strach przed stłamszeniem.

    Pozdrawiam
  • Justyska 3 miesiące temu
    "czy mogę nie mówić ich językiem
    i odzywać się jedynie w obliczu boga" to mi się najbardziej podoba.
    Podoba mi się błagalny charakter utworu, czuć rezygnację. Gdyby pozbyć się patosu byłoby jeszcze lepiej.
    Pozdrawiam!
  • Bożena Joanna 3 miesiące temu
    Rozumiem, czym jest pragnienie snu, gdy rzeczywistość nas przerasta. Refleksyjnie!

    Pozdrawiam!
  • Rozpoczynamy głosowanie!
    Czytamy, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
    Zapraszamy na Forum: https://www.opowi.pl/forum/glosowanie-literkowa-bitwa-na-rymy-bez-w478/
    Głosujemy do 22 /niedziela/ godz. 23.59
    Literkowa
  • Trzy Cztery 2 miesiące temu
    Kiedyś spotkałam się z takimi pojęciami: kość wiersza, mięso wiersza. Ktoś mi powiedział, w tym Twoim wierszu jest tylko kość, a gdzie mięso? Dla mnie podoba się czasem tylko kość, mięso odrzucam. A czasem (rzadziej) - odwrotnie.
    W tym wierszu kość jest dobra, a wygląda (w moim widzeniu), tak:

    boże
    ześlij mi sen wieczny
    niezakłócony spokojny jak woda
    (...)
    bo jestem wszystkim przytłoczony
    (...)
    bo innej drogi już nie widzę
    (...)
    coś na tę nędzną przypadłość
    rzecz dla człowieka zmęczonego

    Podoba mi się ta kość. I tytułowa "Prośba", uzupełniona o znak zapytania, jest mi znana. Pewnie znana jest też wielu innym ludziom. Takie słowa przychodzą czasem do głowy przed snem, gdy dzień był ciężki, a następny zapowiada się tak samo. Lecz ten znak zapytania, co on tu robi? Podważa znaczenie słowa. Ten wiersz - westchnienie nie jest prośbą. Jest skargą, która pomaga się oczyścić z ciężaru i wejść w nowy dzień z nową siłą, trochę lżejszym krokiem.

    Dobra kość.
  • Nie zagłosowałeś!!! Masz czas do północy. Zapraszamy.
    Liczymy na ciebie!
    Literkowa
  • Zaproszenie!
    Literkowa w porozumieniu z 00.00 podaje tematy do kolejnej Bitwy na Rymy:
    Pierwszy: Białe latawce
    Drugi: Nietoperze ptaki mroku
    Można poruszać się w jednym temacie, lub w drugim, albo połączyć obydwa.
    Wyobraźnia niech zadziała.
    Termin do 20 września [północ]
    Do dzieła Opowijczycy!!!
    Liczymy na Ciebie!
    Literkowa

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania