LBnR47_ Chciałam w coś uwierzyć
Chciałam kiedyś uwierzyć, w kogoś lub w coś
Lecz rzeczy materialne, ani noc i dzień
Nie dawały mi tego, za co życie oddać chcę!
Minęła życia wiosna i pozbawiła mnie
Złudzeń, że wewnętrzne dziecko we mnie zostanie
Dorosłam, szybciej niż bym chciała!
Pośród bólu i łez
Nigdy nie zapomnę, jak oddać się musiałam
Nieznajomemu za chleb
Stoję dziś na dróg rozstaju
Niosąc życia w grzechu krzyż
Lato już nastało a ja wciąż nie mam nic
W co mam więc uwierzyć, by się jedną z nich stać?
I zagrzać gdzieś miejsce, chociaż na parę lat
Lecz nim się obejrzałam, nastała jesień
A ja wciąż czekam, powoli zamieniając się w soli słup
By przemówił do mnie jak ktokolwiek Bóg
Bo ja chcę uwierzyć i wyzwolić tych
Co tak jak ja niosą cudzych błędów krzyż
Komentarze (15)
Witaj w LBnR. Brawo!
Straszny tekst, gdyby nie rym częstochowski można śmiało zaliczyć do prozy, treść też przytłaczająca. Ktokolwiek - w jednym wyrazie trzy błędy
Rany jeszcze na końcu ''krzysz''. Tinka, co z Tobą?
Nooo, Tina... sorry. Treści się chwilowo nie tyka, bo błędy musisz ogarnąć.
Przepraszam już poprawiam. Ale oststnio mam wroażenie nic mi nie wychodzi
Tinka mnie też nie zawsze wszystko wychodzi, wtedy nawet za pióro nie biorę. Tak czasami jest, trzeba przeczekać.
betti
Tylko czasami to przeczekanie jest ciężkie. I nie mówie tylko o pisaniu ale ogólnie
Tinka, gdybym miała łatwe życie, to bym się na śmierć zanudziła. Takie są nasze wybory. Najważniejsze, to umieć się cieszyć z małych rzeczy i nie nastawiać na gwiazdkę z nieba, wtedy każdy pozytyw jest darem niebios. Nie zamykaj się w swoim bólu, bo uwierz mi, na świecie jest tyle cierpienia, że nasze przy tym, to pestka.
Gdyby jeszcze były jakieś błędy dajcie znać
Te rażące wypisane poprawiłam
Witam,
Wiersz ciężki tematycznie, mówiący o trudnych sprawach...
Brzmi jak smutna opowieść. Pozdrawiam
Smutna historia, chociaż na końcu czuję nutę nadzieji. Pozdrawiam!
Sporo emocji budzi ten tekst. Nie łatwy temat. Przykre doświadczenia, ale też wołanie o pomoc w dźwiganiu bólu...
Co do treści, to proza poetycka w tym wydaniu, tak mi się wydaje. Utwór z przesłaniem. Za podjęcie trudniejszego tematu czwóreczka z plusem, pozdrawiam :-)
Rozpoczynamy głosowanie na Forum.
Zapraszamy
"Co tak jak ja niosą cudzych błędów krzyż" - o, i to jest całkiem ładne. Reszta też, ale to jest, no wiesz, najbardziej "feelsowe" :) Ogólnie bardzo spoko; całkiem niezły kawałek poezji. Pozdro
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania