lęk

noc opadła nagle

na targane wiatrem drzewa

za oknem świat

złowrogi i obcy - rozdarty

brudną taflą okna

 

zimno odebrało sen

i wyrwało ciało

z ciepłego odrętwienia

poczułem;

martwota samotności

wżera się aż do kości

lęk
Autor: ówczesny
Czytano 331 razy
Data dodania: 17.04.2017

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • D4wid 17.04.2017

    Wiersz moim zdaniem jest genialny. Pozostaje mi zostawić pięć i pozazdrościć

  • Enchanteuse 18.04.2017

    Odważny pomysł na użycie znaków interpunkcyjnych tylko w niektórych miejscach. To przyciąga uwagę do najważniejszych elementów w wierszu.
    Rozdarty świat symbolem rozdartej duszy podmiotu. I chociaż nie lubisz gwiazdek, zostawiam 5 , bo nie wiem jak jeszcze mogłabym pokazać , jak bardzo podoba mi się ten wiersz :)

  • Jo-anka 19.04.2017

    Targa emocjami i bólem...

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania