Letnia bryza

Rankiem wychodzisz w tym, co akurat było pod ręką. Z racji wakacji: krótkie spodenki, trampki, kucyk. Wskakujesz w bawełniany tiszert i bez grama makijażu lecisz prosto na pokrytą rosą trawę. Noski butów szybko nasiąkają wilgocią, a ty cieszysz się tym pięknym, owocowym ogrodem.

Tu kwaśny agrest ukryty wśród kolców, tam milcząca porzeczka w swojej czarnej odmianie i te najsłodsze gruszki, wokół których pszczoły bzyczą swoją nektarową melodię. Oko odnajdywało spokój, a serce – czyste szczęście. Ten moment wyrył się we mnie głęboko.

I ta nagła radość, bo dzisiaj bawimy się w sklep! Na starym, ceglanym murku sąsiada – oczywiście bez pytania. Asortyment? Świeża mięta, która swoim zapachem farbuje dłonie na cały dzień. Do tego rumianek, krwawniki, jasnota biała, żywokost, babka lancetowata, dziurawce, mlecze i jaskółcze ziele, kapiące obłędnie żółtym sokiem. Waluta? Liście. Największy nominał miały, rzecz jasna, te orzechowe.

Później podkradasz z kurnika świeże jaja, mieszasz je z ziemią, dosypujesz ziół do starego garnka i wypiekasz te specjały w palącym, sierpniowym słońcu. Niczym nieograniczona przestrzeń na wolnym powietrzu. Mogłaś czerpać moc i energię bez żadnego powodu – tylko dlatego, że jesteś, że żyjesz i nie musisz liczyć czasu.