Linia brzegowa

Deszcz.

Spłukuję z siebie dzisiejszego potwora, wyważam drzwi do snu,

ciężkiego kufra - bez skarbów.

I dalej deszcz!

Spijam krople wody z ostów i pokrzyw.

Chciwość.

Biegniemy przez bagna.

Do domu, do duszy, do przemyślanych partytur furii i kakofonii histerii.

Chcę!

Do miękkiego wnętrza ziemi, z którą tworzę ląd: kanciasta, niezdarna kula.

Szczęście: atol, archipelag, ... atrapa?

Cierpię na chroniczny brak dostępu do morza.

Może ... na szczęście?