Linijka
Linijką można mierzyć los
Sam spróbuj, tak da się żyć
A skalą zmierzyć możesz głos
Mówiący, dokąd masz iść
Linijką można mierzyć czas
Bo kto ma ci zabronić?
I zmierzyć możesz życie w nas
I smak kruszynek soli
Linijką możesz mierzyć łzy
Płynące po policzkach
I z nich obliczyć wartość krzywd
Rozpisać na tablicach
Ale nie możesz linijką zmierzyć
Jak szybko bije moje serce
I nie przeliczysz moich przeżyć
Na swoje liczby mądre wielce
Nie możesz zmierzyć moich prawd
Przeliczyć moich wierszy
Więc na mierzenie tracisz czas
Sam spróbuj życie przeżyć
Komentarze (9)
5 :D
Dzięki Karo :)
Na zawołaniem podmiotu lirycznego – nie zmierzę tego wiersza w skali ocen, ani uczuć w nich zawartych, tylko powiem: Brawo :)
Dziękuję Neuro :)
Ktokolwiek, dałem jednak 5 :)
Wiersz jest po prostu cudowny, pierwsza strofa jest świetną grą słów. Jestem zauroczona. Podoba mi się to hołdowanie emocjom i obalanie naukowego dowodzenia każdego zjawiska na Ziemi. Czasem lepiej, żeby niektóre rzeczy pozostały tajemnicą, by ludzie potrafili zaradzić im bez specyficznych teorii. Zostawiam wielkie pięć :)
Masz bardzo fajne pomysły na wiersze, niebanalne, a i tak robisz z nich świetny użytek. Zostawiam tu 5 i sięgam po resztę :D
:) dziękuję
Jak każdy z Twoich wierszy i ten jest piękny, 5 :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania