Ten tekst dziaÅ‚a na dwóch poziomach. Na powierzchni to urwane zdania, jakby chaotyczny notatnik. Ale w tle jest rytm oddychania przez maszynÄ™. To ona wyznacza tempo, przerywa myÅ›li, ogranicza ruch. Dlatego wersy sÄ… krótkie, nierówne, peÅ‚ne pauz. To nie jest wiersz w klasycznym sensie, tylko zapis Å›wiadomoÅ›ci osoby, która oddycha z pomocÄ… urzÄ…dzenia. I wÅ‚aÅ›nie ta forma sprawia, że czytelnik może poczuć, jak to jest — żyć w rytmie maszyny.
Ja tutaj nawet jednego nie widzę, jest za to chaos, którego autorka nie była w stanie opanować... a szkoda, bo może i coś ważnego chciała powiedzieć
Komentarze (10)
Ciężki ale kończy się sprawiedliwie.
Pozdrawiam 😃
Ja tutaj nawet jednego nie widzę, jest za to chaos, którego autorka nie była w stanie opanować... a szkoda, bo może i coś ważnego chciała powiedzieć
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania