List do babci
Każdego dnia płynie mi łza,
A cisza coraz głośniej łka.
Byłaś czuła i skromna jak delikatny kwiat,
Bez Ciebie pusty jest Mój Świat.
Choć czas mnie od Ciebie na ziemi oddala,
wspomnienie o Tobie wciąż serce mi scala.
Dom dalej pachnie Twą obecnością,
Lecz żyję tęskną rzeczywistością.
Twój nieświadomy dotyk na pożegnanie,
Na zawsze w mym sercu pozostanie.
Niech niesie Cię światło do niebios bram,
Bo miłość do Ciebie wciąż w sobie mam.
Komentarze (5)
To nie jest poezja, to laurka wystawiona babci... i babcia na pewno ucieszyłaby się po przeczytaniu, zakładając że nie czytała poezji...
Z tego co widziałam po innych wpisach, nie każdy bawi się w poezję :) a laurkę mogłam jej namalować. Sprawdziłam Twoje wpisy, chociaż patrząc na ocenę gwiazdkami pod nimi, zastanawiam się czy było warto? Pozdrawiam :)
Kropla wspomnień 😃
Trzymaj uśmiech, mam dobrą informację - czas was nie odddala, a przeciwnie.
Z tym niesieniem przez światlo jakoś zbyt surrealistycznie. Zazwyczaj prowadzi ono zagubionych. Może i do bram, a czy je otwiera...
Sliczny wiersz!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania