List do ciebie

Nim świt nasatnie, a nocka przeminie przypomnij sobie że jeszcze istnieję.

Że, na ciebe czekam łez rzeki ronie, w których potem świat cały tonie.

Nadzieją żyję myśląc że ona cię przywoła, lecz gdy wrócisz czy nadal będę twoja.

Bo ty w świat wyjechałeś by szukać sposobu na wspólne życie.

By znaleźć nadzieję że inny świat istnieje, z dala od kłamstwa i obłudy.

Wiem że czuję to samo co ty.

Obojgu nam serce smutek ściska, musiałam ci to napisać.

Bo nie wiem kiedy dane mi będzie zobaczyć cię z bliska.

Więc co dalej bo myśli już gubię, co kłębią się jak gradowe chmury.

A już wiem.

Ps.

Tak jak to bywa w listach, choć mój trochę krótki lecz pisany z serca.

Co bije rytm wystukuje, czeka, kocha i miłość szczerą szanuje.