List do nieba

Mamo,Ty mi życie dałaś

Najlepiej na świecie mnie wychowałaś

Nauczyłaś mówić,

Nauczyłaś jeść,

Do ludzi szacunku

Dzień dobry, do znajomych cześć

Dziś,gdy piszę te słowa

Ciebie już Mamo nie ma

Patrzysz z drugiego świata

Patrzysz na mnie z nieba

Tam,gdzie nie ma chorób

Gdzie nie ma smutku,ani łez

Gdzie każdy życzliwy dla drugiego anioła jest

Spoglądasz z góry,jak syn sobie radzi

Choć chciałbym usłyszeć

Nie martw się "Mama coś zaradzi"

Teraz za późno już na takich słów słyszenie

Zostaje pustka,żal w sercu

Wieczne zatęsknienie

Mamo wróć proszę

Ja czekam na Twój znak

Mamo wróć błagam

Nie chcę żeby było pusto tak

Serce płacze

Ja tęsknię na ziemii tu

Do nieba się śmiejąc przez łzy

Przywołuję Cię Mamo wróć

Choć wieczny spacer zaczęłaś lat temu parę

Do dziś mnie boli to

Że pozostawiłaś w mym sercu

Tęsknoty wielką szparę

Jej nic nie zaleczy

Żaden plaster nie pomoże

Pytam się Władcy Niebios

Czemu tak wcześnie Mamę powołałeś Najświętszy Boże?

Czy jest odpowiedź na to pytanie?

Czy można ze śmiercią dyskutować?

Czy da się pogodzić z takim rozstaniem?

Czy trzeba to w sercu głęboko schować?

Gdzie szukać odpowiedzi na te wszystkie pytania?

Gdzie opatrunku na pustkę głębinową?

Którą ścieżką życia iść?

By w sercu zabliźnić ranę utraconą

Mamo tam z nieba patrząca

Ty wiecznie zdrowa,energią tryskająca

Gdy Słońce na Ziemii

Mama się uśmiecha

Gdy pada deszcz

To Mama łzy leje

Znakiem tego,że mnie pilnuje

Doradza,ostrzega przez pogodę

Że coś niedobrego się w moim życiu dzieje

Promieniami mówi

"Synu dobrze postąpiłeś"

A deszczu kroplami smutek odczuwa

Gdy jestem chory,

Albo nieszczęśliwy

Wtedy serce Matki deszczem nade mną czuwa

Choć Cię nie ma Mamo

To wiem,że jednak jesteś

Czuwasz nade mną Stróżu Aniele

I w dzień,i w nocy

I w tygodniu,i w niedzielę

Dziękuję Ci Mamo

Dziękuję za życie

Za wychowanie

Za serca Twego bicie

Za miłość matczyną

Za karcenie czasami

Za wkład w edukację

I za to,że bardzo często miałaś rację

Kocham Cię Mamo