Listy bez znacznika

w szufladzie po babci

leżą listy bez znaczka

zaadresowane do nikogo

albo do kogoś

co dawno przestał odpowiadać

pismo jak woda

rozlane

ale widać

że chciała powiedzieć

więcej niż wolno

kartki pachną terpentyną

albo starą modlitwą

tą szeptaną

żeby nikt nie usłyszał

czytam

ale tylko między wierszami

bo tam jest serce

i drżenie ręki

i niedopowiedzenia

które bolą jak drzazga pod paznokciem

jeden list mówi o świętach

drugi o wojnie

trzeci milczy

ale ma zaschniętą łzę

(taką co nie spadła, tylko wsiąkła)

nie odważę się odpisać

bo nie mam znaczka

ani słów

tak cichych

które by nie przeszkodziły