Losu kowal

- Usyp małą, białą żmiję,

I ze stówy zroluj zwiję.

Wciągnę nieco i popiję,

Bo jak nie, to się zabiję!

- Grosza ciułaj, darmo nie ma,

W końcu to kawałek nieba.

Sen ci spędza? W rękę strzelba,

Odpal kogo, płacić trzeba!

- To jest myśl, i tak też zrobię,

Strzelba jest i są naboje!

Ale kogo? Ty mi powiedz!

Komu zrobić dziurę w głowie?!

- Nie wal swego, mój kolego,

Wal obcego, bogatego!

Jeden wystrzał, nic prostszego,

I pamiętaj - nie biednego!

- Żmijka droga, taki towar,

Wzbogaciła cię ma szkoda!

Każdy swego losu kowal...

(strzał... i kończy się rozmowa)