Ludzie - nieludzie
Kochamy oczami
Łamiemy serca
Słuchamy zwierzeń
I zabijamy od środka
Darujemy współczucie
Pragniemy zapłaty
Pomagamy chętnie
W pogoni za zyskiem
Ludzie - nieludzie
Nieludzie i ludzie
Tożsamości gubimy
Szukając własnych twarzy
Rozgłos znajdujemy
W pamięci na raty
Szepczemy słowami
Myślami wciąż krzycząc
Zrozumienia pragniemy
Nie rozumiejąc świata
Ludzie - nieludzie
Nieludzie i ludzie
Sprawiedliwości szukamy
Według własnych opinii
Kodeksy łamiemy
Ustalając zasady
I ciągle pragniemy
Więcej i więcej
I ciągle nam mało
Przesyt tkwiący w pustce
Ludzie - nieludzie
Nieludzie i ludzie
Szukamy w korzeniach
Własnego istnienia
Narzekając na przeszłość
Doświadczenia nie mamy
I brniemy do przodu
O pragnienia się potykając
Nie będąc pewnymi
Kim będziemy w przyszłości
Ludźmi - nie ludźmi
Popiołem człowieczeństwa
Komentarze (17)
Świetny wiersz. Ta zmieniająca się wstawka pomiędzy zwrotkami szczególnie bardzo mi się podobała. 5 :)
Dziękuję bardzo! :)
Świetne jest to powtarzane wtrącenie, sam wiersz niestety zawiera sporo prawdy o naszym społeczeństwie, dosyć nieładnej prawdy. Mamy tendencję do tego, by wiecznie być z wszystkiego niezadowolonym, nawet z rzeczy, których z początku sami żądamy. Zostawiam 5, bardzo mi się podoba sposób, w jaki ugryzłaś temat :)
Dziękuję ! W sumie, to przykre, że ludzie zgadzają się z tym co piszę... ale z drugiej strony, skoro ktoś też to dostrzega, to może jest jeszcze dla świata ratunek! :)
Bardzo smutny a zarazem prawdziwy wiersz. 5 :)
Nie potrafię jakoś konstruktywnie skomentować tego wiersza, ale bardzo do mnie przemawia. Nie przedobrzyłaś z formą, a jednocześnie zawarłaś tu wszystko co istotne :)
5, bardzo mi się podoba.
Bardzo dobry wiersz. Jest w nim sporo, niestety, smutnej prawdy i ta wstawka ^^ Odemnie 5
Dziękuję bardzo wszystkim za komentarze! :)
Śliczny wiersz :) I niestety, taki prawdziwy... Szczera piąteczka! ;)
Oj prawdziwy niestety :( zostawiam 5
niezła lista zarzutów... 5
Dziękuję wszystkim za oceny i komentarze ! Z pewnością dajecie motywację do pisania ! :)
Podoba mi się jak w swoich wierszach ogołacasz cały organizm jakim jest ludzkość. Powtórzę się, ale takie tematy ujmować w tak pozornie prosty sposób to naprawdę sztuka. Fajnie też zrytmizowałaś wiersz, dobry efekt, wbija w tę mechanikę ludzkości. No i mi też spodobał się pomysł na te dwa powtarzające się wersy, które potem zmieniają się na końcu. Świetnie, zostawiam 5:D
Dziękuję bardzo ! :)
Witaj,to znowu ja.
Treść jak zawsze mnie zachwyciła, świetny pomysł jak i wykonanie. Talent ogromny jak dla mnie, cieszę się, że mogę coś takiego czytać, bo to jest piękne. Strasznie prawdziwie.
" Szukamy w korzeniach
Własnego istnienia
Narzekając na przeszłość
Doświadczenia nie mamy
I brniemy do przodu
O pragnienia się potykając
Nie będąc pewnymi
Kim będziemy w przyszłości " - Nie mam słów, żeby opisać jak to do mnie trafiło. Jest po prostu rewelacyjnie. 5
Ostatnio dużo radości sprawiasz mi powracając do poprzednich tekstów - dziękuję Ci za to :)
Słowa, które mam przyjemność czytać, są zbiorem iskierek, które rozpalają moją chęć do dalszego tworzenia :) ! Pozdrawiam cieplutko :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania