Ludzkość

Dorzucamy do pożaru -

Matka razem z synkiem małym

Dorzucamy do pożaru

Płonie, płonie dom nasz cały

To tradycja uświęcona

Zwyczaj, odruch przyrodzony

Dokładając do ogniska

Wespół z światem być spalonym

Wszyscy, którzy teraz żyją

Urodzili się w płomieniach

Żyją ogień podsycając

Umrą nie zaznawszy cienia.

Każdym dechem żar rozniecam

Gestami roznoszę płomień

Innego nie zaznam życia,

Nie istniałabym poza nim