Lustro wody

Ostatni pocałunek buszował niczym dryfująca samotnie gałaź na spokojnym jeziorze..

W myślach było tylko pojednanie i moje wargi do jego ust!Oh!

Z 5 sekund przerwy i cisza taka kiedy się umiera -nie czujesz nic (tylko jego ciepło)

Jakby to był ostatni kurs wyschniętej gałezi na tafli zimowego jeziora.

I znowu ta cisza..

Trzymająca się za ręce, wtuleni w siebie jakby wiedzieli ,że to juz koniec.

Z nadzieją,że powrocą do źródła-tam skąd przybyli.

Znali się miliony lat ,ich dusza nie była łaskawa-nie chciała.

Tutaj są tylko rysą na szkle odkupienia win.

Oby razem powrócili

Komentarze (8)

NinjaC 5 miesięcy temu

Gdyby zostawić tylko jezioro, jedno „ostatni raz” i ich ciepło pod kurtką, byłoby dużo mocniej ;)

Pulinaaa 5 miesięcy temu

Dzięki pomysle nad zmianą:)

Pulinaaa 5 miesięcy temu

Chyba juz nic nie zostalo w tym swiecie iluzjiii

Notopech 5 miesięcy temu

Pulinaaa, potencjał twojego wiersza leży nie tylko w myślach. Jest materiałem »on/off«

Pulinaaa 5 miesięcy temu

Czyli rozumiem,że sie podoba?:)

Pulinaaa 5 miesięcy temu

Czyli jest energetyczny?Włącza i wyłącza emocje?;)o to Ci chodziło

Pulinaaa 5 miesięcy temu

"Czyli albo Chili 😁🤣😉😉😉

Notopech 5 miesięcy temu

Pulinaaa?
''Ostatni pocałunek buszował niczym dryfująca samotnie gałaź na spokojnym jeziorze..''
Tu masz ładny obraz, który niestety zakłóca nieco słowo ''buszował'' ze słowem ''dryfująca''
Moim zdaniem, jeśli chciałabyś utrzymać szyk tego zdania, w tej wersji mógłby wyglądać tak:
Ostatni pocałunek buszował* niczym (bez słowa: dryfująca*) samotna gałąź na spokojnym jeziorze, albo, Ostatni pocałunek dryfował niczym samotna gałąź na spokojnym jeziorze (druga wersja wygląda lepiej)

*dryfująca — jest poetyczne i nawet dysonansowe (zniekształca trochę szyk w zdaniu)
*buszował — tutaj jest ciekawie i tak samo poetycznie.

Energia jest, cóż więcej dodać mogę 🤣

Lustro wody

Komentarze (8)

Napisz komentarz