Luty

Początek lutego uciekł mi jak piasek przez palce.

A wtedy cię jeszcze widziałam.

Wtedy byłeś na chwilę mój.

Jak zapach kawy zmieszany z dymem, unosiłeś się na balkonie. Przez chmury co chwilę przedzierało się słońce, a wiatr muskał mnie po policzku, delikatniej niż twoje usta.

Wtedy nie widziałam, że to ostatni papieros spalony w twoim towarzystwie, ostatnia kawa wypita z tobą.

A tyle mogłabym wtedy powiedzieć. Gdybym tylko wiedziała, że ten piękny poranek zwiastuje ciemną noc.