Łza żalu

Hycel z gotową pętlą czai się za rogiem

Pies nie wiedząc co go czeka

Podbiega, przyjaźnie merdając ogonem.

Ufność, wierność i posłuszeństwo

Wpajano mu przez wieki

Nie gryzie, choć los jego przesądzony

Najlepszy przyjaciel człowieka.

Gdy hycel swą pętlę zaciśnie

Na szyi pokornego sługi

Psie serce zdradzone nie pęknie

Lecz mu w oku łza żalu zabłyśnie.