Magnolia

W mym ogrodzie magnolia

wyniosła i spokojna

bladoróżowa diwa

świetlista primadonna

Rozbrzmiewa arią kwiatów

co wraz z poranną rosą

chwytają chciwie światło

beztrosko się unosząc

I stoję urzeczona

i w obraz ten wpatrzona

nim zniknie w jednej chwili

jak krótki dzień motyli

Nim wraz z porannym chłodem

utraci swą urodę

i naga, obnażona

wyciągnie swe ramiona

Krucha i zagubiona

w bezmiarze swej tęsknoty

z pragnieniem nowych wrażeń

z nadzieją na powroty

I stanę zadumana

w obliczu tej szarości

lecz wciąż niepokonana

świadoma jej wielkości

W mym ogrodzie magnolia

wieczna, niepokorna...