Maligna-Groteska.

Sypialnia Johna.

Głos znikąd : Hello!

John (przez sen):Kto tu jest ?

Głos:To ja.

John:To ja kto?

Głos: Maligna.

John: Jaka Maligna?

Głos: Nocna.

John: Pogięło cię? Wiesz która jest godzina?

Głos: Wiem, ale chcę z tobą pogadać.

John: O czym?

Głos: Na przykład o jakimś polskim serialu.

Jako dziecko mieszkałeś w Polsce.

John :Czy ty jesteś chora?

Głos: Nie. Ja jestem Maligna.

John: O jakim serialu co ty bredzisz ?

Głos: No na przykład o zero zero jeden zgłoś się.

No wiesz, z tym przystojnym porucznikiem.

John : Z jakim porucznikiem?

Głos : Z Borewiczem.

John: Wszystko ci się popierdoliło.

Głos: No i dlatego jestem Maligną.

John : Odwal się!

Głos: Jak mnie ładnie poprosisz.

John: Ładnie cię proszę, zmoro.

Głos: Czterysta szesnaście razy.

John: Co ?! dlaczego !?

Głos: Co "dlaczego" ?

John: Dlaczego aż tyle?

Głos: A dlaczego nie?

John: Przecież spóźnię się do roboty !

Głos : Wiem.

John: Wyleją mnie!

Głos: Wiem.

John: Jak się nie odczepisz, to pójdę do lekarza. Da mi coś

i więcej tu nie przyjdziesz.

Głos: Zwykły lekarz ci nie pomoże, a psychiatry twoje ubezpieczenie nie pokrywa.

Nie stać cię na psychiatrę.

John: A skąd wiesz?

Głos: Ja wszystko wiem.

John: To ile zarabiam?

Głos: Dwa tysiące siedemset dziesięć dolarów miesięcznie brutto.

John (do siebie): Kurwa, rzeczywiście. Nie stać mnie.

Głos: Na podwyżkę się nie zanosi. Za wolny jesteś

i jeszcze nie dosypiasz.

John: Wredna.

Głos: To moje drugie imię.

John: Musisz się znęcać?

Głos: Muszę. Taka moja natura.

Głos: Na pewno zaśpisz, a ja stąd pójdę zaraz do twojego szefa.

Rano będzie wykończony, wściekły i napewno wywali cię z roboty.

John: Nie zrobisz tego!

Głos: Właśnie że zrobię.

John: Nawet nie wiesz, gdzie mieszka.

Głos: Wiem.

John (z nadzieją w głosie): Nie wiesz.

Głos: Na Osiemdziesiątej Czwartej pod Piątką.

Głos: No to ja lecę, a ty patrz do rana, jak porucznik Borewicz goni

zwyrodnialców.

John: Jaki porucznik? Jakich kurwa zwyrodnialców?

Rankiem. Dzwoni telefon.

John (otwiera oko, ucisza dogorywający budzik): Kurwa, zaspałem.

Głos z telefonu: Johny ?

John: Tak, to ja.

Głos z telefonu: Czy ty wiesz, która jest godzina?

John: Wiem.

Głos z telefonu: Co mam powiedzieć szefowi ?

John: Że dzisiaj nie przyjdę. Jestem wykończony, całą noc gadałem z Maligną.

Głos z telefonu: Poczekaj, nie odkładaj. Powiem szefowi.

John (do siebie): I am fucking dead.

Gabinet szefa Johna.

Głos z telefonu: Szefie!

Szef: Czego tam znowu? Łeb mi pęka.

Głos z telefonu: Johny nie przyjdzie do roboty.

Szef: Jak to nie przyjdzie?

Głos z telefonu: No nie przyjdzie, bo całą noc gadał z Maligną i jest wykończony.

Szef: Że z kim?

Głos z telefonu: Że z Maligną.

Szef: Całą noc mi się śniło, że będę miał problem z pracownikiem.

Szef (Do siebie): Z Maligną powiadasz...

Sekretariat w Ministerstwie Pracy. Dzwoni telefon na biurku sekretarki ministra.

Szef: Kate?

Kate: Tak, to ja, Pete.

Kate: Dziękuję za ostatni prezent.

Szef: Zasłużyłaś sobie, Kate.

Kate: W czym mogę pomóc, Pete?

Szef: Drobnostka, Jak się nazywa ta wasza nowa inspektor? Słyszałem, że to

straszna kosa.

Kate: Straszna, Pete. Nazywa się Jane. Jane Maligna.

Szef: Maligna? Jesteś pewna?

Kate: Tak, Pete, jestem pewna.

Szef: Jest do niej jakieś dojście?

Kate: Żadnego, Pete. Jest za nowa.

Szef: Dzięki Kate.

Kate: Zawsze do usług, Pete.

Gabinet Pete'a.

Szef (do głosu w telefonie): Daj mi tego Johna do telefonu.

Szef: John?

John: Tak, szefie.

Szef: Słyszałem o Malignie. Czy to prawda?

John: Tak, to prawda. Zrobiłbym z tym coś, ale ona powiedziała, że za mało zarabiam.

Dlatego mamy ten problem.

Szef: Dobra, rozumiem. Masz o połowę więcej.

John (z niedowierzaniem): Słucham?

Szef: Dwa razy więcej. To moje ostatnie słowo, John. And don't push your luck.

Odgłos trzaśnięcia słuchawką.

John:(do siebie) Co kurwa ?

Maligna(do siebie) O Kurwa... Teraz będzie go stać na psychiatrę.

THE END.