Małpka Zuzia (część 2)

małpka chwilę pomyślała

i do sowy pokicała

pomóż sówko droga proszę

dam ci za to dwa kalosze

będziesz mogła w deszczu chodzić

i po błocie sobie brodzić

sowa chętnie się zgodziła

bo się z Zuzią przyjaźniła

toż to dziwy nad dziwami

pomyślicie pewnie sami

żeby małpka latać chciała

przecież to istotka mała

samoloty są dla ludzi

niech się Zuzia tak nie łudzi

ale ona płacze prosi

i ogonek w górę wznosi

więc usiadły za sterami

Zuzia klika przyciskami

do pedału chce dosięgnąć

lecz jej nie pozwala wielkość

toż pedały są za nisko

nie dosięgnie tam małpisko

i swe ciało wciąż wygina

myśląc że to trampolina

lecz maszyna ani drgnie

małpkę już ponosi gniew

żeby w podróż swą wyruszyć

może lepiej balon uszyć

małpka sprytna niesłychanie

więc się wzięła za dzierganie

balon piękny wnet zrobiła

worek z piaskiem przytroczyła

w kosz wskoczyła z wielką gracją

wzniosła balon ponad miasto

a gdy znalazł się wysoko

zobaczyła Morskie Oko

potem były inne cuda

nawet gród Robina Hooda

tu poczuła że zgłodniała

ale o tym zapomniała

i nie wzięła nic na drogę

wpadła więc w ogromną trwogę

kiszki małpce w brzuszku grają

do powrotu zachęcają

wracać już do domu pora

lecz się małpka czuje chora

jakby mrozem jej zawiało

toż na biegun ją przywiało

dookoła zima lód

a ja liczę tu na cud

głodna jestem już od rana

chętnie zjadła bym banana

lecz jedzenie jest daleko

za górami i za rzeką

pora stąd odlecieć szybko

bo się balon zmienia w igloo

małpka z żalu zapłakała

trochę śniegu polizała

swój ogonek podkuliła

i za chwilę już nie żyła