Mały spryciarz

Przeciąga się dzień cały

Na sąsiednim płocie.

Bardzo lubi jeść myszki

I słodkie łakocie.

Zwinny niczym pianista

I szybki jak skrzypek,

Gdy najdzie go ochota

Zje również oscypek.

Choć ludzie go kochają

W pochwałach jest skąpy

I nie lubi deszczowej

z nieba wielkiej pompy.

Lecz gdy w jego głowie

Jakiś plan się zrodzi,

Wtedy całą rodzinę

Za nos sprytnie wodzi.

A my nieświadomi

Będąc jego celu

Dajemy się mu nabrać

Jak na świecie wielu.