Mam 20 lat
Mam 20 lat
i nienawidzę ludzi.
Mam 20 lat
i jestem ciągle odrzucany.
Mam 20 lat
i jestem poniżany.
Mam 20 lat
i duszę się tym wszystkim.
Mam 20 lat
i jestem kretynem.
Mam 20 lat
i ranię wszystkich, których spotykam.
Mam 20 lat
i jestem nieudacznikiem.
Mam 20 lat
i spojrzałem w gwiazdy.
Mam 20 lat
i wykrzyczałem Bogu, że chcę stąd zniknąć.
Mam 20 lat
i coś zrozumiałem.
Mam 20 lat...
Komentarze (4)
Szału nie ma, ale końcówka niezła. W sumie, mając "tylko" 20-kę, jeszcze nie wszystko postrzega się jak powinno. Wiek zrobi swoje, a i tak każdy musi dostać po tyłku, aby nauczyć się życia. Głowa do góry. Każdy z nas to przechodził :) Dasz radę!
Nie wszystkie rzeczy, o których mowa w wierszu tyczą się mnie ;) Tyczy się mnie odrzucany, bo mam problem ciągle jak próbuję złapać jakąś głębszą relacje z dziewczyną. Ten wiersz jak już niżej napisałem jest wyrzuceniem emocji. Dziękuję za komentarz i słowa otuchy. Pozdrawiam
Za dużo tych dwudziestek. Raz na początku wystarczy - potem czytelnik popłynie za tym. Te "i" też niekoniecznie musi być powtarzane, choć to już zostawiam tobie. Na pewno pozbądź się interpunkcji - niepotrzebnie obciąża wiersz.
Wydawało mi się, że naprawdę dużo to zyska przez te powtórzenia, dlatego jest tak napisane. Po prostu ten wiersz jest trochę eksperymentem i wyrzuceniem emocji. Dzięki za konstruktywną krytykę :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania