mamo

biegnąc bez finiszu tylko by

być dalej i bliżej

podejść i uciec

złożony na ściółce z jedną nadzieją

dwoma

zbyt młody by liczyć

wystarczająco dojrzały by wiedzieć

kiedy wstać

dwa kolana najpierw

potem oba biodra

i kiedy krzyczeć

mamo przyjdź

bez pewności że jest

z przekonaniem że patrzy

mamo

patrzę na nie i ono patdzy na mnie

złożone na ściółce z nadziejami dwoma

może jedną

za młode by liczyć lub wiedzieć cokolwiek

i gdy patrzę wstaje

najpierw cztery kolana

cztery biodra potem

wiem że ona patrzy

ale nie przyjdzie

oboje to wiemy jakoś

i tak jak ja ono woła cię mamo

przyjdź