mamo

nauczyłam się stawiać

małe kroki

 

bo przecież

musimy iść równo

kiedy dźwigam twoje lęki

podtrzymując ramię

 

chodź pokażę ci

jak krążą gołębie

 

siwe skrzydła

jak wskazówki zegara

odliczają minuty spaceru

 

wieczorem

kolorowe neony

namalują obraz

obejmując się ramionami

 

zobaczysz ulicę

i jej szare plecy zaułków

 

nie zdołam

pokazać morza

i fal kryjących głowy

w błękit

 

wybacz

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • Barmaria

    Witam.Małymi krokami można wiele osiągnąć ( znam to z autopsji).

  • Bernadetta12345

    Witaj😊choroba ho wielkie ograniczenie, choć chciałoby się dać jak najwięcej…

  • Grażyna

    Piękny wiersz , Pięc gwiazdek zostawiam .Pozdrawiam.

  • Bernadetta12345

    Dziękuję😊

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania