Poprzednie części: Mapy
Mapy i bezdroża
gdy pójdziemy tą ostatnią drogą życia
kiedy wiatr zdmuchnie ten nasz ostatni ślad
a żadnych słów nie będzie już słychać
przekonasz się że to ja
może wspomnisz wszystkie radosne dni
tak, wiem nie było ich dużo
może sny przypomną ci tamto niebo
może nie, nie mówmy tak długo
uroniwszy łzę, mając gwiazdy nad sobą
przeklnę w sercu dzień, noc i zmienię
mój plan związany ze szczęściem
bo jestem tułaczem uczuć
co gdzieś daleko zostawił kompas – serce
nawet nie myślę że znajdę drogę
zbyt dużo map czytam niedokładnych
chyba już zwątpiłem w siebie
i planów nie mam żadnych
Komentarze (8)
Smutne dość
może trochę
Troszkę pogmatwany i przegadany tekst, aż za bardzo jak na mój gust, raz jest rym, a innym razem nie ma. Wiersz nie jest głupi, choć temat oklepany jak zad wyścigowej klaczy :) proszę wybaczyć to dziwne porównanie ;]
"co gdzieś daleko zostawił kompas – serce" dziwna jest ta 'moda' na słowo 'co'
Bez urazy za moją krytyczną opinię. Nie mam złych intencji. Pozdrowienia.
Rozumiem spokojnie. Temat rzeka, proste mozna napisać o tych uczuciach wiele albo nic a i tak będą dobrze znane :)
A, zapomniałem wspomnieć, że bardzo mi się podoba tytuł :)
Dzięki:)
Zapomniałam lol, sory mój autosłownik mnie uwielbia, aż mi płeć wystrzeliło :p
;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania