Marność istnienia - Deszcz

Spadamy bezpowrotnie,

Unoszeni przez wiatr

Mokrzy i zimni

Żyjemy intensywnie

Tropimy wolności kwiat,

Nie znając go prawdziwie

Spadamy bezpowrotnie

W pośpiechu, skoncentrowani

I nawet nie dostrzegamy,

Gdy obok pędzi nasz brat

Z empatii obrabowani,

Pragniemy podbić świat

Spadamy bezpowrotnie,

Przekonani, że nie ma dna

Ta podróż od chmur do ziemi

Chcemy podjąć ją jeszcze raz,

Widząc, że jedna łza

Nocą sięgnęła kamieni

Spadamy bezpowrotnie

Jednego trzymamy się brzegu

Wszyscy za jednego

Nabrało nowego znaczenia

I tak pragnę być płatkiem śniegu,

Gdy w deszczu kąpie się Ziemia